ယဉ်ကျေးမှု (Culture)

၁။ ကိုယ့်နိုင်ငံရဲ့ ယဉ်ကျေးမှု တစ်ခုအကြောင်းမိတ်ဆက်ပါ။

(Please introduce one of your country’s culture.)


၂။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ဘယ်လိုနှုတ်ဆက်ကြလဲ။

(How do you greet each other?)


၃။ ဘယ်လို ဓလေ့ထုံးစံ ယဉ်ကျေးမှုတွေကို ကျင့်သုံးလဲ။

(What customs do you practice?)


၄။ တခြား နိုင်ငံရဲ့ ယဉ်ကျေးမှု တွေကိုစိတ်ဝင်စားလား။ ဘာကြောင့်လဲ။

(Are you interested in other countries’ cultures? Why?)

 

နှုတ်ဆက်ခြင်း  (Greeting)

၁။ မြန်မာမှာ ဘယ်လိုနှုတ်ဆက်လဲ။

(How do we greet each other in Myanmar?)

 

၂။ တခြားနိုင်ငံတွေမှာရော ဘယ်လို နှုတ်ဆက်လဲ။ (What about other countries?)

(တူညီချက်/ကွဲပြားချက်တွေက ဘာလဲ။) (What are the similarities and differences)

 

၃။ နှုတ်ဆက်တဲ့ ယဉ်ကျေးမှုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မိမိ အတွေ့အကြုံ နဲ့ မိမိ အမြင် ကို မျှဝေပါ။

(Your experiences and perspectives about greeting!)

 

မိသားစု Family
အမေ                          a me                        mother

အဖေ                      a phe                       father

အဖိုး                       a pho:                      grandfather

အဖွား                    a phwa:                   grandmother

အစ်ကို                   a ko                          elder brother

မောင်လေး            maun le:                  younger brother (female speaker)

  ညီလေး               nyi le:                       younger brother (male speaker)

  အစ်မ                  a ma.                        elder sister

  ညီမလေး            nyi ma. le:               younger sister

  သား                     tha:                          son

   သမီး                   tha mi:                    daughter

 

၁။ ညီအစ်ကိုမောင်နှမ ဘယ်နှယောက်ရှိလဲ။

(How many siblings do you have?) 

 

၂။ သူတို့နာမည်တွေနဲ့ သူတို့ အသက် ပြောပြပေးလို့ရလား။

(Can you tell their names and age?)

 

၃။ မိဘတွေရဲ့ မွေးရပ်က ဘယ်ကလဲ။

(Where were your parents born?/native place?)

 

၄။ တခြား မိသားစု ဆွေမျိုးတွေအကြောင်း ပြောပြပေးလို့ရလား။ (ဝမ်းကွဲ မောင်နှမ/ ဉီးလေး/အဒေါ် စတာတွေ) 

(Would you like to share about your extended family members?)

 

မိသားစု Family

https://culturalatlas.sbs.com.au/myanmar-burmese-culture/burmese-myanmar-culture-family

 

(တူညီမှု/ကွဲပြားမှု) Similarities and Differences

 Family is extremely important to life in Myanmar. However, it’s important to recognise that the Burmese notion of ‘family’ extends well beyond the nuclear family. As an example, cousins are understood and referred to as one’s brothers and sisters. Men and women are usually called “uncle” and “aunty” no matter the relation. A great deal of importance is attached to extended-family relationships.
 မိသားစု ဖွဲ့စည်းထားပုံ (small or big family)
 Most Burmese families have two or three children. Traditionally, several generations and extended family members lived together in the same household. This is still common in rural areas; however, in urban areas, there are now many nuclear family structures.
 မိသားစု ဆက်ဆံရေး (communication)/  ယဉ်ကျေးမှု (Family culture)
 The oldest male (either father or eldest son) has the most authority. In traditional Karen villages, there may be a village chief that is the authority for many families.
Elders hold high status and respect in the family. They are often consulted on any major decisions and their opinion presides over most matters. 
Many families have domestic helpers to assist with the household operations. Furthermore, most adult children continue to live at home with their parents until they are married, or even longer. They can leave home earlier, but not without a reason (for example, having to relocate for a job).
 Burmese families are also very close-knit. In Myanmar, families are perceived to have a collective reputation or face. In this way, the act of an individual can impact the perception of the entire family by others and the interests of the family supersede those of the individual. One’s behaviour is often immediately correlated to their upbringing in Myanmar. It is said that “bad language from bad mother, bad body-language from bad father”. As such, people are careful not to damage their family and parent’s reputations.

တခြားနိုင်ငံတွေရဲ့  မိသားစု ယဉ်ကျေးမှု တွေကရော ဘယ်လိုမျိုးတွေလဲ။

(What about other countries’ family culture?)

 

ကိုယ့်အမြင်/ အတွေ့အကြုံ ကို မျှဝေပါ။ 

(Share the experiences and perspectives)

မြန်မာအမည်တွေမှာ မိသားစု မျိုးရိုး အမည်တွေရှိလား။

Do we have family names in Myanmar?

Politeness (ယဉ်ကျေးမှု)
၁။ ယဉ်ကျေးတယ်ဆိုတာကို ဘယ်လို နားလည်လဲ။ How do you understand the politeness?

၂။ မြန်မာမှာ ဘယ်လို အပြုအမူတွေ၊ ဘယ်လို စကားတွေကို ယဉ်ကျေးတယ်လို့ သတ်မှတ်လဲ။ 

What kinds of manner and words do we consider polite in Myanmar?

 

Politeness (ယဉ်ကျေးမှု)

Politeness : face: The emotional and social sense of self that everyone has and expects others to recognize.

Depending on the situation, we might perform :

Face-threatening acts which are considered impolite

Face-saving acts which are considered polite and good manners.

 

Face-saving acts can be added two types. 

Negative face: The need to be independent and free from imposition (In Statement, you’re asking the questions, you’re giving the person the options, you’re asking about possibility, so you’re saving that person’s negative face.)

Positive face: The need to be connected, to belong and to be a member of a group.

(In the statement, you’re showing that me and you’re in the same boat, we have the same problems, we are in the same group, so you’re saving positive face of that speaker.)

 

Types of face-saving act (Are you saving positive face or negative face?) 

၁။ အားနာပါတယ်။/ အကူအညီလေး တစ်ခုလောက် တောင်းလို့ရလား။  I’m sorry to bother you, but…(positive or negative)

၂။ တူတူလုပ်ရအောင်။ Let’s do this together… (positive or negative)

၃။ ငါလည်း တူတူပဲ။ ငါလည်း အဲလိုပဲ။ The same thing happened to me…(positive or negative)

၄။ အလုပ်ရှုပ်နေမယ်လို့တော့ ထင်တယ်။ ဒါပေမယ့်လေ ..   I know you’re busy but…(positive or negative )

၅။ ငါဆိုရင်လည်း အဲလိုပဲဖြစ်မှာ။ I would have made the same mistake… (positive or negative)

 

Politeness is very culturally shaped.

Depending on our cultural values, it might have implications .

Directness (In some cultures, value means direct. You have to say what you mean)

Indirectness (In some cultures, they believe that directness is face-threatening act. You have to be indirect.)

Collectivism (it refer to that people have to agree with each other)

Individual (Individualistic culture believe that people don’t have to agree with each other. You can have your own say or own voice which is different from others.)

Low- context (it means that a situation with the instruction in details and you have to follow the instruction.)

High-context (a situation that the context that teach you things is high, there is no instruction but you have to get the meaning from the situation. )

 What do you think about Myanmar Culture – 
Directness or Indirectness?    Collectivism or Individual?   Low-context or High-context?

 What about other countries you know?

 

ပျူ 

ပျူ (သို့) ပျူလူမျိုး များ သည် တိဘက်-ဗမာအနွယ်ဝင်များထဲမှ မြန်မာနိုင်ငံအတွင်းသို့အစောဆုံးရောက်ရှိအခြေချခဲ့သည့်လူမျိုးများအနက်မှ အုပ်စုတစ်ခုဖြစ်သည်ဟု မှန်းဆရသည်။ အသားရောင်ပေါ်မူတည်၍ လူမျိုးခွဲခြားသောစနစ်အရ ပျူတို့သည် မွန်ဂိုလွိုက်ခေါ် အသားဝါမျိုးနွယ်အုပ်စုတွင်ပါဝင်သည်။ 

ဧရာဝတီမြစ်ရိုးအနောက်ဘက်တစ်လျှောက် မြို့ပြနိုင်ငံများထူထောင်ကာနေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ အေဒီ ၄ရာစုနှင့် ၅ ရာစုများတွင် ပျူတို့အထွတ်အထိပ်ရောက်ချိန်ဖြစ်ပြီး သရေခေတ္တရာ ၊ဗိဿနိုး နှင့် ဟန်လင်းမြို့များကိုထူထောင်ခဲ့ကြသည်။ နောင် ၈ရာစုအစောပိုင်လောက်တွင် နန်ကျောက် တို့၏ရန်စစ်ကို ခံရကာအင်အားနည်းသွားရပြီး မျိုးတူ ဗမာအပါအဝင် ကျန် ချင်းကရင်ပအိုဝ်း အစရှိသည့် လူမျိုးအုပ်စုကြီးများအတွင်း ရောနှောပျောက်ကွယ်သွားရသည်။

ပျူ စာပေနှင့် ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှု

ပျူလူမျိုးသည် ကိုယ်ပိုင်ပျူစာပေကိုတီထွင်ခဲ့သည်။ ထိုစာပေများကို ကျောက်စာအဖြစ် ရေးထိုးခဲ့သည်။ ထိုကျောက်စာများမှ အချို့သော ကျောက်စာများသည် ပျူလူမျိုးတို့၏ ကုသိုလ်ကောင်းမှုပြုရာတွင် မှတ်တမ်းအဖြစ် ရေထိုးခဲ့ကြသည်။ ပျူလူမျိုးများသည် ဗုဒ္ဓဘာသာကို သက်ဝင်ယုံကြည်ကိုးကွယ်ခဲ့ကြသည်။ ပျူလူမျိုးတို့၏ အကြီးမားဆုံး သမိုင်အထောက်အထားမှာ ဘော်ဘော်ကြီးဘုရားဖြစ်သည်။ ပျူဘာသာဖြင့် နောက်ဆုံးတွေ့ရသည် ကျောက်စာမှာ ရာဇကုမာရ် ရေးထိုးသည့် မြစေတီကျောက်စာ ဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်း ပျူမြို့တော် (သရေခေတ္တရာ မြို့ဟောင်း)

သရေခေတ္တရာ မြို့ဟောင်းသည် ပြည်မြို့အရှေ့တောင်ဘက် ငါးမိုင်အကွာတွင်ရှိသည်။ အုတ်မြို့ရိုးကိုကျုံးပတ်လည် ဝိုင်းထားသည်။ စက်ဝိုင်းပုံမကျတကျဖြစ်ပြီးတောင် မြောက်နှစ်မိုင်ခွဲ၊ အရှေ့အနောက်နှစ်မိုင်ခန့်ကျယ်ဝန်းသည်။ ပြည်ပေါက်ခေါင်းသွားကားလမ်းကို မြောက်ဘက်မြို့ရိုးပေါ်မှ ဖြတ်လျက်တည်ဆောက်ထားသည်။ မှော်ဇာဘူတာသည်မြို့ဟောင်း၏ ဗဟိုနေရာအရှေ့မြောက်ဘက်ယွန်းယွန်းတွင် တည်ရှိသည်။ ပျူခေတ်ရှေးဟောင်း အဆောက်အအုံများနေရာအနှံတွေ့မြင်နိုင်သည်။ မြို့ရိုးအလယ်ဗဟိုတွင် နန်းတော်ကုန်းနေရာရှိသည်။ စတုဂံအုတ်ရိုး ကာရံထားသည်။ တောင်ဘက်မြို့ရိုးအပြင်ဘက်၌ အရှေ့ပျူတိုက်၊ အနောက်ပျူတိုက်နှင့် ဗိဿနိုး သင်္ချိုင်းကျန်ရှိသေးသည်။

ရှေးဟောင်း ပျူမြို့တော် (ဗိဿနိုးမြို့ဟောင်း)

ဗိဿနိုးမြို့ဟောင်းသည် မကွေးခရိုင် တောင်တွင်းကြီးမြို့၏ အနောက်ဘက် ၁၁ မိုင်ခန့်ကွာဝေးသော ကုက္ကိုခွရွာ၏ မြောက်ဘက်တွင် ကပ်လျက်တည်ရှိသော ပျူမြို့ဟောင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ တောင်တွင်းကြီးမှ မကွေးမြို့သို့သွားသော မော်တော်ကားလမ်းသည် ဗိဿနိုးမြို့၏ အရှေ့တောင်ထောင့်၌ ရှိသည့် မြို့ရိုးနှစ်ဖက်ကို ဖောက်ထွင်းသွားသည်။ ၅ ပေခန့် အမြင့်သာလျှင် ကျန်ရစ်သော အုတ်မြို့ရိုးသည် ဗိဿနိုးမြို့၏ မြောက်ဘက်၊ အရှေ့ဘက်နှင့် တောင်ဘက်တို့၌သာ စတုရန်း မကျတကျ ဝိုင်းရံလျက်ရှိသည်။ မြို့ရိုးတစ်ဖက်၏ အလျားသည် ၁ မိုင်နှင့် ၆ ဖာလုံခန့်မျှ ရှည်လျားသည်။

ဗိဿနိုးမြို့ သမိုင်းဟူ၍ သီးခြားမတွေ့ရသော်လည်း တောင်တွင်းကြီး သမိုင်း၏ ရှေ့ပိုင်းတွင်ကား ဗိဿနိုးမြို့အကြောင်းကို အကျယ်တဝင့် ဖော်ပြထားသည်ကို ဖတ်ရှုနိုင်သည်။ ထိုသမိုင်း၏ အဆိုအရ မဟာသမ္ဘဝနှင့် စူဠာသမ္ဘဝ မင်းသားနှစ်ပါးတို့ကို စက္ခုအလင်းရအောင် ကုစားပေးသော စန္ဒမုခိဘီလူးမတွင် လက်ကို ကိုင်တွယ်ခြင်း အစွန်းအညိကြောင့် ပဋိသန္ဓေတည်ရှိခဲ့ရာ တောင်တွင်းကြီးမြို့ အနောက်ဘက် ၅ တိုင်ကွာသော တောအရပ်တွင် သားမိန်းမတစ်ယောက် ဖွားမြင်သည်ဟု ဆိုသည်။ ထိုသမီးငယ်ကို ရသေ့တစ်ပါးက မွေးစားထား၍ ကြီးပြင်းလာသောအခါတွင် ထိုတောအရပ်၌ နေသည့် ဗိဿနိုးနတ်မင်းက ရှေးဘဝ၌ မောင်နှမတော်သဖြင့် ပန်ထွာပြည် ဗိဿနိုးမြို့ကို ဖန်ဆင်း၍ အမျိုးသမီးအား အပ်နှင်းလေသည်။ ပန်ထွာမင်းသမီး စိုးစံသော ဗိဿနိုးမြို့ကို (သရေခေတ္တရာမြို့)ကို အုပ်စိုးသည့် ဒွတ္တပေါင်မင်းကြီးက ဥပါယ်တံမျဉ်ဖြင့် ကြံစည်၍ မင်းသမီးကိုပါ ခေါ်ဆောင်သွားကြောင်း ဖော်ပြပါရှိသည်။

သရေခေတ္တရာမြို့တွင် ဗိဿနိုးမိဖုရားသင်္ချိုင်းနေရာ တည်ရှိခြင်း၊ မြို့ဟောင်း နှစ်ရပ်လုံးတွင် မြို့ရိုး၊ ပြအိုး အပြိုအပျက်တို့ကို ဒိဋ္ဌတွေ့မြင်နိုင်ခြင်းတို့ကို ထောက်လျှင် တချိန်တခါက ဤမြို့နှစ်မြို့သည် အပြိုင်အဆိုင် ထွန်းကားခဲ့သည်ဟု ယူဆရသည်။ သရေခေတ္တရာမြို့၌ မှီတင်းနေထိုင်ကြသူများအနက် ပျူလူမျိုးတို့ ပါဝင်ကြောင်းနှင့် ထိုပျူလူမျိုးများ၏ ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ ဓလေ့ထုံးတမ်းတွင် အဓိက အချက်များမှာ လူများသေဆုံးပြီးနောက်တွင် မီးသင်္ဂြိုဟ်၍ အရိုးနှင့်ပြာများကို မြေအရိုးအိုးတို့တွင် ထည့်သွင်းမြှုပ်နှံခြင်းနှင့် ပျူဒင်္ဂါးဟု ယခုခေါ်စမှတ်ပြုသည့် အမှတ်လက္ခဏာများ ပါရှိသည့် ငွေပြားဝိုင်းကလေးများကို အသုံးပြုခြင်းကို အထောက်အထား ခိုင်လုံစွာ လေ့လာသိရှိပြီး ဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်း ပျူမြို့တော် (ဟန်လင်းမြို့ဟောင်း)

ဟန်လင်းမြို့ဟောင်းသည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသ ကြီး ဝက်လက်မြို့နယ် မန္တလေး-ရွှေဘို မော်တော် ကားလမ်းပေါ်ရှိ စိုင်နိုင်ကွေ့မှ အရှေ့ဘက် ၁၁ မိုင်၊ ရွှေဘိုမြို့မှ  အရှေ့တောင်ဘက် ၁၀ မိုင် ၅ ဖာလုံ ခန့်တွင်တည်ရှိသည်။ ဟန်လင်းမြို့ဟောင်းသည် အလျား နှစ်မိုင်ခန့်၊ အနံ တစ်မိုင်ခန့်ရှိ စတုဂံပုံမြို့ရိုး နှင့်အတူ   ယနေ့တိုင်တွေ့မြင်နိုင်သော  အနုပညာ လက်ရာမြောက်  ရွှေထည်၊ ငွေထည်ပစ္စည်းများ၊ ကျောက်စာများ၊ အရိုးစုများ၊  မြို့ရိုးမြို့တာများ၊ ရှေးဟောင်းအဆောက်အအုံ အကြွင်းအကျန်များ စသည့်အထောက်အထားများသည်  ဟန်လင်းမြို့ ဟောင်း၏ ထင်ရှားသောအမှတ်လက္ခဏာများပင် ဖြစ်သည်။  ဟန်လင်း ပျူကျောက်စာရုံ၌    အသုံးပြု ထားသော  အက္ခရာများဖြစ်ကြောင်း၊   ခရစ်နှစ် လေးရာစုကာလက အရေးအသားများဖြစ်ကြောင်း သိရှိရသည်။         ရှေးဟောင်းသုတေသနဌာန၏ တူးဖော်တွေ့ရှိချက်များအရ  ဟန်လင်းဒေသတွင် ကျောက်ခေတ်၊ ကြေးခတ်၊ သံခေတ်မှစ၍ ပျူမြို့ပြ နိုင်ငံ တည်ထောင်ခဲ့သည့်အချိန်အထိ       တစ်ဆက် တစ်စပ်တည်းနေထိုင်ခဲ့ကြောင်း   တွေ့ရှိရသည်။ ဟန်လင်း ပျူမြို့ဟောင်းသည် မြန်မာနိုင်ငံရှိ ကမ္ဘာ့ အမွေအနှစ်စာရင်းတင်သွင်းရန် ဆောင်ရွက်လျက်ရှိ သည့်   ရှေးပျူမြို့ဟောင်းသုံးခုအနက်   တစ်ခု အပါအဝင်ဖြစ်သည်။

ပုဂံ

ပုဂံ (ခေါ်) တမ္ပဒီပ သည် မြန်မာနိုင်ငံ၏ ပထမဆုံးဧကရာဇ်နိုင်ငံ တည်ထောင်ရာ မြို့တော်ဟူ၍ မြန်မာတို့အတွက် အမျိုးသားရေး လက္ခဏာတစ်ရပ်အနေဖြင့်လည်းကောင်း၊ များပြားလှသည့် ရှေးဟောင်းလက်ရာ စေတီပုထိုးများကြောင့်လည်း‌ေကာင်း၊ ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသည်တို့ကို ဆွဲဆောင်ရာနေရာအဖြစ်လည်းကောင်း ကမ္ဘာကျော်သည့် နေရာတစ်နေရာ ဖြစ်သည်။[၁] ၂၀၁၉ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၆ ရက်နေ့တွင် ပုဂံရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှုဒေသတစ်ခုလုံးကို ယူနက်စကို ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။

ယဉ်ကျေးမှု

ပုဂံခေတ်ယဉ်ကျေးမှုသည် မြန်မာနိုင်ငံအတွက် ပျူ နှင့် မွန်တို့ပြီးလျှင် တိုးတက်ဖြစ်တည်လာသည့် ယဉ်ကျေးမှုဟု ဆိုရမည်ဖြစ်သည်။ ပျူတို့ထံမှ ဘာသာ၊ ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှု နှင့် မွန်တို့ထံမှ အနုပညာ၊ လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေး၊ စာပေအက္ခရာ အစရှိသည်တို့ကို သင်ယူခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် နရပတိစည်သူမတိုင်မီ အထိတည်ဆောက်ခဲ့သည့် ပုဂံရှိ စေတီပုထိုးများမှာ မွန်တို့၏ ဓလေ့၊ လက်ရာနှင့် အယူအဆများလွှမ်းမိုးနေသည်ကိုတွေ့ရသည်။ သို့သော် နရပတိစည်သူမင်းလက်ထက်မှစ၍ လက်တွေ့ကျသည့် မြန်မာတို့သည် စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သည့် မွန်တို့ထက် ပို၍တက်ကြွသည့်၊ အရပ်ဒေသနှင့် ပိုမိုကိုက်ညီမည့် လက်ရာများကို တီထွင်သုံးစွဲလာကြသည်။

 တည်နေရာ

မန္တလေးတိုင်းအတွင်းရှိ ညောင်ဦးမြို့နယ်အတွင်း ဧရာဝတီမြစ်၏ အရှေ့ဘက်ကမ်းတွင်တည်ရှိသည်။ မန္တလေးမြို့မှ အနောက်တောင်ဘက် မိုင် ၉ဝ အကွာတွင်တည်ရှိသည်။

မြစေတီကျောက်စာ

အေဒီ ၁⁠၁၁၃ ခုနှစ် က ကျောက်တုံးပေါ်တွင် ရေးထိုးခဲ့သော မြစေတီကျောက်စာ သည် မြစေတီ ခြေရင်းနားတွင် တွေ့ရှိရသည်။[၁] ရာဇကုမာရ် ရေးထိုးခဲ့သောကြောင့် ရာဇကုမာရ်ကျောက်စာဟုလည်းခေါ်သည်။ အလားတူ ကျောက်စာတစ်ခုကိုလည်း မြစေတီအနီးရှိ အဆောက်အဦးတွင်လည်း တွေ့ရသည်။ ၎င်းကျောက်စာ နှစ်ခုစလုံးတွင် မျက်နှာလေးဖက်ပါပြီး ပါဠိ၊ မွန်မြန်မာ နှင့် ပျူ ဘာသာများတို့ဖြင့် ရေးသားထားသည်။ မြစေတီ ကျောက်စာတိုင်သည် အမြင့် ၅၅ လက်မ ရှိ၍ လေးဖက်လုံးတွင် အကျယ် ၁၄ လက်မရှိသည်။

မြစေတီကျောက်စာအရ ရာဇကုမာရ်မင်းသားသည် ကျန်စစ်သားမင်းနှင့် ကြင်ရာတော် သမ္ဘူလ၏သားဖြစ်သည်ဟု သိရသည်။ ကျန်စစ်သား မင်းဖြစ်သောအခါ သမ္ဘူလနှင့်သား (ရာဇကုမာရ်) မြို့တော်သို့ ရောက်လာသည်။ သို့သော် သားအရင်းဖြစ်သည့် ရာဇကုမာရ်အား ထီးနန်းအရိုက်အရာမပေးနိုင်ပဲ သမီးဖြစ်သူ ရွှေအိမ်စည် နှင့်‌ စောလူးမင်းရဲ့သား‌ေတာ်‌ေစာယွန်းတို့မှ ဖွားမြင်သည့် မြေးတော်အလောင်းစည်သူ အားနန်းလျာထားပြီးဖြစ်သဖြင့် ရာဇကုမာရ်အား ဓညဝတီတောင်စဉ် ၇ ခရိုင်အားပေးခြင်းဖြင့် နှစ်သိမ့်ခဲ့သည်။ ရာဇကုမာရ်ကလည်း ကျေးဇူးသိတတ်သောအားဖြင့် ကျန်စစ်သား နာမကျန်းဖြစ်ချိန်တွင် မိမိပိုင်ရွှေ၊ငွေ ဥစ္စာများဖြင့် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်များ သွန်းလုပ်ပူဇော်ပေးခဲ့သည်။ ထိုသို့သော ကုသိုလ်အကြောင်းကို မြစေတီကျောက်စာအဖြစ် ရေးထိုးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ကျောက်စာတွင် ဆုတောင်းလွှာ နှင့် ကျိန်စာများ ပါရှိသည်။

Sources:  https://my.wikipedia.org

Overview of Myanmar’s history

(Ancient civilizations, The Pagan Empire, Colonial period, and Modern political development)

 

Ancient Civilizations:

Pyu Civilization (200 BCE – 900 CE):  The Pyu people were among the earliest inhabitants of what is now Myanmar. They established city-states with advanced urban planning, irrigation systems, and Buddhist culture. Beikthano, Sri Ksetra, and Halin were major Pyu cities.

Mon Civilization (circa 3000 BCE – 1000 CE):  The Mon people settled in the southern regions of Myanmar and established the city of Thaton. They played a significant role in spreading Theravada Buddhism in the region.

 

Pagan Empire (9th – 13th century):

  • The Pagan Empire, also known as the Bagan Empire, was a powerful Buddhist kingdom that ruled central Myanmar.  It reached its zenith under King Anawrahta, who unified Myanmar under Theravada Buddhism and established a vast temple complex with thousands of pagodas.

 

Colonial Period (1824 – 1948):

  • Myanmar became a British colony following the First Anglo-Burmese War in 1824.  British rule lasted for over a century, during which time Myanmar’s economy was heavily exploited, and social and political changes occurred. This period had a profound impact on Myanmar’s history, culture, and identity.

 

Independence (1948): 

  • Myanmar gained independence from British rule in 1948.  General Aung San, a key figure in Myanmar’s independence movement, played a pivotal role in achieving independence.  However, his assassination in 1947 had a lasting impact on the country.

 

Post-Independence Politics: 

  • After independence, Myanmar struggled with political instability, ethnic tensions, and insurgencies.  The country saw a series of military coups and dictatorships that shaped its modern political landscape.

 

Military Rule (1962 – 2011): 

  • In 1962, General Ne Win led a military coup that established a socialist government.  Myanmar remained under military rule for nearly five decades, during which it was known as Burma.

 

1988 Uprising: 

  • In 1988, widespread pro-democracy protests led by students and monks erupted, resulting in a military crackdown and the establishment of the State Law and Order Restoration Council (SLORC).
 

Transition to Democracy (2011 – 2015): 

  • In 2011, Myanmar began a transition to civilian rule, with the military gradually ceding power to a civilian government.  Aung San Suu Kyi, leader of the National League for Democracy (NLD), played a central role in this transition.
 

2015 General Elections: 

  • Myanmar held its first openly contested general elections in decades in 2015, resulting in a victory for the NLD.  Aung San Suu Kyi became the State Counsellor, a position akin to prime minister.

 

Rohingya Crisis: 

  • Myanmar has faced international criticism and allegations of human rights abuses, particularly related to the Rohingya crisis.  Violence against the Rohingya Muslim minority has resulted in a refugee crisis and strained Myanmar’s relations with the international community.

 

2021 Coup: 

  • On February 1, 2021, the Myanmar military staged a coup, detaining Aung San Suu Kyi and other political leaders.  The country returned to military rule, sparking widespread protests and civil unrest.
 
 Sources : Chatgpt

Myanmar traditional arts and crafts

Puppetry (Yoke thé):

  • Myanmar puppetry, known as “Yoke thé,” is a traditional form of theater that uses intricately designed wooden puppets.
  • Puppetry performances often depict scenes from Myanmar’s history, folklore, and Buddhist stories.
  • Artisans create the puppets by hand, carving and painting them with exquisite detail.
  • Puppetry workshops are located in various regions of Myanmar, including Mandalay and Yangon.

https://neocha.com/magazine/puppets-of-myanmar/

Traditional Dance:

  • Myanmar traditional dance is an essential part of the country’s cultural heritage, with various regional dance styles.
  • Dancers wear elaborate costumes and often perform at festivals, celebrations, and religious events.
  • Traditional dance is often accompanied by live music, including drums, traditional instruments, and vocalists.
  • Local dance schools and cultural centers teach traditional dance forms and nurture young talent.
https://www.facebook.com/SEAheritagehistory/videos/burmese-duet-dance/1229436217410017/
https://youtu.be/QO8EcHF8tGM?si=kz_UP2aQ-R5ehmTq

Traditional Painting:

    • Myanmar traditional painting, is a form of art deeply rooted in the country’s culture and history.
    • It is characterized by its intricate designs, vibrant colors, and close ties to Buddhism, which is the predominant religion in Myanmar.
    • Traditional painting in Myanmar has been used to depict religious scenes, historical events, and daily life.
    • Many ancient temples and pagodas in Myanmar feature frescoes and paintings that showcase the art’s historical importance. (Buddha’s life, Jataka tales (stories of Buddha’s previous lives), and religious ceremonies, royal processions and court life, Nature, animals, and everyday village life
    • Artists typically use natural materials in Myanmar traditional painting. Pigments are often made from natural sources, including minerals, stones, and plant extracts.
    • The canvas for traditional painting is usually paper or cloth.
    • Brushes used in traditional painting are often made from bamboo and animal hair, such as goat or horsehair

U Lun Gywe (1930-2005):

  • U Lun Gywe was a prominent traditional painter whose works often depicted rural life, landscapes, and traditional ceremonies.
  • He was also known for his contribution to the preservation of traditional art forms and his mentorship of younger artists.

U Win Pe (1935-2019):

  • U Win Pe was a respected Myanmar traditional painter known for his detailed depictions of Buddhist themes, historical events, and daily life.
  • He played a significant role in preserving and promoting Myanmar’s traditional art forms.

U Khin Maung Yin (1927-2013):

  • U Khin Maung Yin was known for his intricate and detailed paintings, often depicting scenes from Myanmar’s history and Buddhist stories.

 

Weaving (Myanmar Textiles):

  • Myanmar is renowned for its exquisite textiles, including silk and cotton fabrics.
  • Traditional textiles feature intricate patterns and are often woven by hand on wooden looms.
  • Different regions have distinct weaving styles and patterns, such as the famous Inle Lake silk weaving.
  • Local weavers, often women, pass down their weaving skills through generations.
  • Weaving techniques can be simple, such as plain weaves, or highly complex, involving intricate patterns and multiple colors.

Myanmar’s Geography

Accordion Content

Myanmar Seasonal Flowers

Myanmar Food & Recipes

Local Clothing Brands in Myanmar

Accordion Content